“Manatili kang nakaupo, Katrina,” mahinahon kong utos sa aking anak.
Tumingin ako kay Julian na nakatayo pa rin nang may mapanuyang ngiti.
“Akala mo ba matatakot ako sa iyo, Mama Corazon?” pagmamayabang ni Julian.
“Ako ang bise presidente ng Madrigal Holdings.”
“Hawak ko ang 40 porsyentong kontrata para sa bagong port development project sa Batangas.”
“Wala kayong magagawa kundi tanggapin ang kapalaran ng anak ninyo.”
Sa pagkakataong iyon, sinagot sa kabilang linya ang tawag ko.
Inilagay ko ang cellphone sa loudspeaker mode at ipinatong ito sa mesa, katabi ng nabasag na baso.
Narinig ng buong presidential table at ng mga katabing panauhin ang boses ng lalaki sa telepono.
“Magandang gabi, Madam Corazon Ilustre,” wika ng boses.
“Handa na ang lahat ng 4 na legal folder para sa pirma ninyo.”
Si Attorney Francisco iyon, ang punong tagapayo ng aking korporasyon sa loob ng 15 taon.
“Attorney Francisco,” malamig kong panimula habang nakatitig kay Julian.
“Pakisabi sa board na kanselahin ang 500 milyong pisong trust fund na nakalaan para sa Madrigal Holdings.”
Nanigas ang ngiti ni Julian sa kanyang mga labi.
“Ano ang ibig mong sabihin?” tanong ni Victoria na biglang tumayo mula sa kanyang upuan.
“Narinig ninyo ako nang malinaw,” patuloy ko.
“Attorney Francisco, sino ang nagmamay-ari ng 70 porsyentong share sa kompanyang pinatatakbo ni Julian Madrigal?”
Sumagot si Attorney Francisco mula sa speaker:
“Kayo po, Madam Corazon.”
“Ang inyong pangalan ang nakatala sa Securities and Exchange Commission bilang may-ari ng majority shares mula pa noong 2021.”
“Si Ginoong Julian Madrigal ay itinalaga lamang bilang managing director sa ilalim ng inyong pagsang-ayon.”
“Kasama rin sa kasulatan na may karapatan kayong bawiin ang kanyang posisyon anumang oras kapag may paglabag sa kasunduan.”
Nabalot ng bulong-bulungan ang buong paligid.
Ang mga kilalang negosyante sa mga katabing mesa ay nagsimulang magpalitan ng makahulugang tingin.
“Kasinungalingan iyan!” sigaw ni Julian habang namumutla ang kanyang mukha.
“Pinondohan ng pamilya ko ang kompanyang iyon!”
“Nagkakamali ka, Julian,” sagot ko habang dahan-dahang binubuksan ang aking tablet.
Ipinakita ko sa screen ang opisyal na dokumento ng bangko na may petsang 10 Marso 2024.
“Nalugi ang pamilya mo 3 taon na ang nakararaan dahil sa sunod-sunod na maling transaksyon.”
“Lumapit sa akin ang iyong ama bago siya pumanaw at nagmakaawang iligtas ang negosyo ninyo para sa iyo.”
“Pumayag ako dahil akala ko ay aalagaan mo ang anak ko.”
“Ako ang nagbayad ng 180 milyong pisong utang ng mga Madrigal sa bangko.”
“Ako ang naglagay ng kapital para manatiling bukas ang inyong mga opisina.”
“At higit sa lahat, ang 1 marangyang bahay sa Alabang na ipinagmamalaki mo?”
Ipinakita ko ang titulo ng lupa sa screen.
“Nakalagay ang titulong ito sa ilalim ng pangalan ni Katrina mula pa noong ika-18 niyang kaarawan.”
“Nakatira ka lamang doon bilang kanyang asawa, pero wala kang kahit 1 porsyentong karapatan sa lupang kinatatayuan niyon.”
Bumagsak si Victoria pabalik sa kanyang silya.
Nanginginig ang kanyang mga kamay habang pilit na humahawak sa gilid ng mesa.
“Corazon… hindi ito totoo… pamilya tayo,” nanginginig na pakiusap ni Victoria.
“Pamilya?” tanong ko habang nakatingin sa kanya nang diretso.
“Binalewala mo ang salitang pamilya nang payagan mo ang anak mong maliitin at saktan ang damdamin ng aking anak sa harap ng 120 tao.”
“Itinuring ka naming kadugo, pero tinrato ninyo si Katrina na parang alipin.”
Tumingin ako kay Julian na ngayon ay tulala at pawisan ang noo.
“Attorney Francisco, narinig mo ba ako?” tanong ko sa telepono.
“Opo, Madam,” sagot ng abogado.
“Ipatupad ang agarang suspensyon kay Julian Madrigal bilang managing director.”
“I-freeze ang 3 corporate account na may access siya sa bangko.”
“I-lock ang access ng kanyang security badge sa ika-12 palapag ng Ilustre Tower simula ngayong gabi.”
“At ipadala ang notice of eviction para sa kanyang mga personal na gamit sa bahay sa Alabang bago sumapit ang alas 8:00 ng umaga bukas.”
“Masusunod po, Madam Corazon. Naipadala na ang mga pormal na liham sa pamamagitan ng electronic mail sa buong board of directors,” kumpirma ng abogado bago natapos ang tawag.
Isang malalim na katahimikan ang muling namayani sa silid.
Tumayo si Katrina mula sa kanyang upuan.
Kinuha niya ang kanyang bag at tumingin kay Julian nang walang bakas ng luha o takot.
“Sa loob ng 2 taon, tiniis ko ang lahat ng masasakit mong salita dahil inisip kong may natitira ka pang kabutihan,” mariing sabi ni Katrina.
“Pero ngayong gabi, ipinaalala sa akin ng nanay ko kung sino talaga ako.”
“Bukas na bukas din, ihahain ng aming legal team ang petition for legal separation and annulment.”
“Huwag ka nang mag-abalang umuwi sa Alabang dahil ipapalit ko ang lahat ng 4 na kandado sa pinto pagkaalis namin dito.”
Hinubad ni Katrina ang kanyang singsing sa kasal.
Ipinatong niya ito sa gitna ng mesa, katabi mismo ng basag na bubog.
“Hindi ito katapusan ng buhay ko, Julian. Ito ang simula ng pagbawi ko sa sarili ko.”
Lumapit ang security manager ng The Grand Pavilion kasama ang 2 bantay.
“Ginoong Julian Madrigal, maari po ba kayong sumama sa amin?” magalang ngunit matigas na wika ng manager.
“Nagdulot po kayo ng kaguluhan sa bulwagan at kailangan ninyong lisanin ang lugar ngayon din alinsunod sa patakaran ng pamunuan.”
Walang nagawa si Julian kundi yumuko sa hiya.
Lahat ng mga dati niyang kasosyo sa negosyo ay umiwas ng tingin habang inilalabas siya ng mga guwardiya.
Si Victoria naman ay nagmamadaling sumunod sa kanyang anak, hawak-hawak ang kanyang noo sa sobrang panliliit habang nagbubulungan ang mga matataas na opisyal sa kanilang dinaanan.
Humarap ako sa mga panauhin sa bulwagan.
“Ipagpaumanhin ninyo ang abala,” magalang kong pahayag sa lahat.
“Ang buong bayarin para sa hapunan ng lahat ng 120 panauhin ngayong gabi ay personal kong sasagutin.”
Nagpalakpakan ang ilang matatandang negosyante sa sulok bilang paggalang sa naging desisyon ko.
Hinawakan ko ang kamay ng aking anak at naglakad kami palabas ng bulwagan nang nakataas ang noo.
Sa loob ng 1 gabi, natapos ang kayabangan ng taong nag-akalang kaya niyang tapakan ang aking pamilya.
Ipinakita ko sa buong lungsod na walang sinumang makapananakit sa aking anak nang hindi nagbabayad ng buo at nararapat na kabayaran.